Translate

Το ιστορικό Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Σύρου

 Το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Σύρου κατασκευάστηκε την περίοδο 1862-1864 στην Ερμούπολη της Σύρου από τον Πιέτρο Σαμπό. Το κτήριο διαθέτει μία αίθουσα με τέσσερις σειρές θεωρία με κόκκινα βελούδινα καθίσματα και μία διακοσμημένη οροφή με πλούσιες τοιχογραφίες με παραστάσεις ποιητών και μουσικοσυνθετών, οι οποίες προσδίδουν μία εντυπωσιακή αίγλη στο χώρο αυτόν. Το θέατρο είναι χωρητικότητας 350 ατόμων, φιλοξενεί αρκετές εκθέσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις και στο εσωτερικό του επίσης φιλοξενείται <<Χώρος Αναμνήσεων του Θεάτρου Απόλλων>> με διάφορα εκθέματα όπως κοστούμια, αφίσες και άλλα αντικείμενα. Από τότε έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη ζωή των κατοίκων του κυκλαδίτικου νησιού από το σανίδι του οποίου έχουν παιχτεί σημαντικά έργα θεατρικών συγγραφέων και λυρικών στιχουργών.

Ένας Κρητικός στο Λιμάνι

Ένας Κρητικός κάθεται στο λιμάνι και περιμένει το πλοίο που θα τον πάει στον Πειραιά. Είναι εκνευρισμένος, γιατί το πλοίο αργεί να έρθει. Πάνω στα νεύρα του, αρχίζει και κλωτσάει οτιδήποτε βρίσκεται μπροστά του. Ξαφνικά κλωτσάει ένα λυχνάρι. Το λυχνάρι χτυπάει σε μία πέτρα, σκάει και βγαίνει ένα τζίνι. Το τζίνι βλέπει τον Κρητικό και του λέει:
- Ευχαριστώ αφέντη μου με γλίτωσες. Ήμουν τόσα χρόνια κλεισμένος εκεί μέσα ....Πες μου τώρα τι χάρη θέλεις να σου κάνω και θα σου την κάνω, για να είμαστε πάτσι...
-Θέλω, του λέει ο Κρητικός, να φτιάξεις ένα δρόμο από το Ηράκλειο μέχρι τον Πειραιά, να πηγαίνω με το αυτοκίνητο μου ή με το γαϊδουράκι μου!
-Δε γίνεται, του λέει το τζίνι, αυτό που ζητάς είναι τρομερά δύσκολο, ακόμα και για ένα τζίνι. Θέλει χιλιάδες τόνους άμμου, εκατοντάδες εργολάβους, τεχνικούς, χιλιάδες εργάτες, και ας μη σου αναφέρω τα μπλεξίματα με τις κακοτεχνίες, τα φακελάκια, τα ΙΚΑ, μίκα, σύκα και όλες τις άδειες...Σκέψου κάτι λίγο πιο εύκολο. Πράγματι σκέφτεται ο Κρητικός και του λέει:
-Θέλω να κάνεις τη γυναίκα μου να με καταλαβαίνει...
Και τότε το τζίνι του απαντά:
-Από που είπες ότι θες να ξεκινήσει ο δρόμος;

Αγία Θεοδώρα των δέντρων, Βάστα Αρκαδίας


Το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας βρίσκεται σε ένα καταπράσινο τοπίο στη Βάστα Αρκαδίας και πανηγυρίζει στις 11 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για ένα πέτρινο κτήριο την οροφή του οποίου διαπερνούν 17 βελανιδιές, οι ρίζες των οποίων δεν είναι ορατές και στα θεμέλια του κτηρίου αναβλύζει μια πηγή.Όσον αφορά το βίο της Αγίας, πρόκειται για γόνο θεοσεβούμενης οικογένειας με καταγωγή πιθανότατα από την περιοχή της Αρκαδίας και της Μεσσηνίας, η οποία αφιέρωσα τη ζωή της στο Θεό και αποφάσισε να συνεχίσει τη ζωή της σε μοναστήρι. Η Αγία Θεοδώρα όμως προτίμησε να εγκαταβιώσει σε ανδρική Μονή και όχι σε γυναικεία. Ωστόσο στη Μονή της Παναΐτσας, όπου και έμενε μεταμφιεσμένη σε άνδρα με το όνομα Θεόδωρος, διακρίθηκε χάρη στην υπακοή και την ταπεινοφροσύνη της. Γι’ αυτό και ο Ηγούμενος της είχε αναθέσει εξαιρετικά υπεύθυνες εργασίες στη Μονή. Κατά την περίοδο που έπληττε λιμός την περιοχή ο μοναχός Θεόδωρος επισκεπτόταν τα σπίτια των Χριστιανών αναζητώντας βοήθεια. Μία από τις γυναίκες όμως που επισκέφθηκε τον κατηγόρησε πως την άφησε έγκυο. Όπως είναι φυσικό, αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει. Παρόλα αυτά η Αγία Θεοδώρα, αν και αρνήθηκε τις κατηγορίες, ακολούθησε τους γονείς της γυναίκας ως το χωριό Βάστα της Αρκαδίας, όπου και εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.Όταν πλέον οι κατήγοροι της αντίκρισαν το γυμνό σώμα της και κατάλαβαν τι είχε συμβεί ζήτησαν συγχώρεση από το Θεό. Σύμφωνα με την παράδοση μάλιστα, η Αγία Θεοδώρα φαίνεται να παρακάλεσε το Θεό, πριν τον αποκεφαλισμό της, οι τρίχες του κεφαλιού της να γίνουν δέντρα, το αίμα της ποτάμι για να τα ποτίζει και το σώμα της ναός.